Sanne

Sanne, onze Duitse Staande Draadhaar puber is geboren op 20 maart 2009. Door intensieve jachttraining met onze Wetter Fenna kreeg Bart de Sanne eet vleessmaak te pakken en wilde hij in de jacht meer gaan bereiken. Omdat we trainen bij een fokker van Draadharen kwamen we daar regelmatig in aanraking met diverse nestjes. Op een gegeven moment bleek er een teefje over te zijn uit geweldige jacht- en showlijnen. Ze was nog niet besproken, omdat ze in het begin wat achterbleef in groei en men aanvankelijk dacht dat ze iets mankeerde. Na nagekeken te zijn door drie verschillende dierenartsen die allemaal verklaarden dat ze toch gezond was, zochten ze er een goed baasje voor en bij voorkeur iemand die aan jachttraining doet. Bart voldeed aan dit profiel en we besloten haar te nemen voor de jacht, zodat Bart wat gemakkelijker vorderingen zou boeken. Ook vonden we het allebei een leuk en zeer vriendelijk ras dus we zagen het helemaal zitten.

Bij de fokker kunnen we altijd terecht voor dagopvang, waar we vooral in het begin erg veel gebruik van maakten op dagen dat we allebei moesten werken. In de zomer van 2009 meldde de fokker ons dat ze zich toch zorgen maakte over de gezondheid van Sanne. Het viel haar op dat Sanne te weinig uithoudingsvermogen had tijdens spel met andere honden en de achterhand bij vermoeidheid in elkaar zakte. Dit zou volgens haar worden veroorzaakt door te weinig zuurstof, hetgeen ook te zien was aan de bleke slijmvliezen. Dit zou mogelijk op een hart- of longprobleem kunnen duiden.

Wij schrokken enorm van dit bericht en hoopten dat ze het bij het verkeerde eind had. We zijn de volgende morgen direct naar onze dierenarts gegaan die niets kon vinden. Het hartje klonk normaal en de slijmvliezen vond hij, zelfs na inspanning, ook normaal. Omdat we toch ongerust waren, zeker met het oog op de toekomstige jachthobby van Bart, wilden we een verwijzing voor Utrecht. Sanne op kussen

Enkele weken later was het zover: Sanne werd onderzocht in Utrecht. Daar werden we geholpen door diverse artsen. Er werd allereerst een hartecho gemaakt en helaas kwam daaruit al direct naar voren dat er iets niet in de haak was. Sanne bleek een zeer zeldzame R-L-shunting te hebben, waar niets aan te doen valt. De prognose is zeer slecht en operatief is dit ook niet te verhelpen. Hoe oud Sanne kan worden is niet bekend. Er kan een plotselinge hartstilstand optreden, maar het kan ook zijn dat ze enkele jaren oud wordt, is ons gezegd. Dit slechte nieuws kwam, ondanks de voorspelling van de fokker, toch als donderslag bij heldere hemel. Onze droom om met haar intensief aan jachttraining te doen viel direct in duigen. Sterker nog: alle vormen van trainen waarbij conditie of uithoudingsvermogen gevraagd wordt, zijn voor Sanne niet geschikt.

We kregen de adviezen om haar op medicatie te zetten en om haar om de drie maanden een bloedonderzoek te laten ondergaan om te kijken of het bloed niet te dik wordt en zo nodig de medicatie bij te stellen. Ook moeten we haar gewoon als huishond houden, wat niet meevalt voor een zeer gepassioneerde jachthond met een enorm doorzettingsvermogen.

Closeup van SanneNu Sanne geen pup meer is, valt de kwaal ook meer op: als ze een kort sprintje trekt, hijgt ze enorm en trekt haar kleur uit het tandvlees heel snel weg. Ze gaat dan zitten of zelfs liggen en haar oortjes worden heel koud. Soms valt haar achterhand om en dan lijkt het net of ze van achter verlamd is. Na enkele minuten herstelt het weer en kan ze weer verder.

Hoe dit zich verder gaat ontwikkelen weten we niet. We wachten maar af en iedere dag proberen we van haar te genieten. Ze is ontzettend lief, ongelooflijk aanhankelijk en ook wel erg kleinzerig. Ook is ze enorm ondernemend. In tegenstelling tot een Wetter zou je zeggen dat Sanne echt ADHD heeft. Bij haar kom je al gauw ogen tekort: ze is vaak ondeugend en denkt met alles te kunnen spelen. In huis is ze vrij druk, maar dat is op zich niet zo vreemd als we haar buiten niet te veel lichamelijk mogen uitputten. Naarmate ze ouder wordt, wordt ze wel beetje bij beetje wat relaxter in huis.

We hebben met Sanne een gewone puppycursus gevolgd en een puppyjachtcursus. Hier was ze erg goed, maar toen wisten we nog niets van haar kwaal. Op dit moment zijn we bezig met de gewone vervolgcursus gehoorzaamheid. Dat is vrij rustig voor Sanne en goed te doen en een leuk moment in de week om lekker even alleen te zijn met de baas en alle aandacht te krijgen!

Of we nog een Draadhaar willen in de toekomst? Nee, waarschijnlijk niet. Sanne is geweldig hoor, maar ze is zo'n bewerkelijke pup en ze is toch onvervangbaar! In het vervolg houden we het gewoon bij de Wetters en we hopen daarmee uiteindelijk toch ook verder te komen in de jachttraining. Van Sanne kunnen we heel veel leren.

Sanne is echt een schat van een hond en we hopen dat ze nog heel lang bij ons is!

Sanne zitSanne down

Helaas hebben we Sanne na een paar slechte weken en enkele dagen voor haar eerste verjaardag in Maart 2010 in moeten laten slapen. Nadat Sanne in elkaar was gezakt is Patricia vanuit Friesland met Sanne naar het Universitait Medisch Centrum voor de Diergeneeskunde geweest waar Sanne meerdere dagen is moeten blijven. Dit omdat haar bloed te dik was geworden door de aanmaak van Rode bloedlichaampjes. Deze aanval was uiteindelijk te zwaar voor haar en Sanne herstelde hiervan maar heel erg moeizaam. Uiteindelijk hebben we de moeilijke beslissing moeten nemen om Sanne in te laten slapen omdat ze niet eens meer op een normale manier naar de overkant van de straat kon lopen om haar behoefte te kunnen doen.

Met pijn in ons hart hebben we deze moeilijke beslissing genomen. Maar helaas het kon niet anders. Laten we hopen dat we elkaar weer in een ander leven terugzien.

Ik kan huilen omdat je weg bent,
Of ik kan glimlachen omdat je hebt geleefd

Mijn hart kan leeg zijn omdat ik jou niet kan zien,
Of het kan vervuld zijn van de liefde die je me gaf